شبی رسید مرا با خودش از اینجا برد همان پرنده که  من را به قصر رویا برد همان پرنده ی غمگین چه خوب می دانست نگاه سرد تو من را به عمق دریا برد به وعده های سر خرمنش امیدی نیست که سهم رنج مرا هم شبانه ،یکجا برد من انتخاب نکردم کسی که با نانی تمام عزت ده را شبی به یغما برد بیار باده و اول به خاک تشنه بریز شراب ناب نگاهت مرا به بالا برد تو از قبیله ی رود و من از تبار کویر هوای خیمه ی لیلا مرا به صحرا برد حمید عزیز آبادی فراهانی + نوشته شده در  سه شنبه بیستم تیر ۱۳۹۶ساعت ۸:۴۵ ق.ظ&nbsp توسط حميد فراهاني  |